تصاویری از مراحل تكامل یک توت فرنگي
توت فرنگی از جنس فراگاریا (Fragaria) و گونه رژا (Resea) بوده که امروزه از گونههای شیلنسیس (Chilensis) و ویرجینیا (Virginia) و هیبرید بین این دو یعنی اناناس (ananasae) استفاده زراعی میشود.
عموما گیاهانی علفی باساقههای رونده هستند. برگها مشتمل بر سه برگچه خشن و کرک دار به رنگ سبز تیرهاند که در برخی از ارقام شفاف هستند.
ساختمان گل شامل 5 گلبرگ سفید است که در قسمت تحتانی خود به یک زائده کوچک متصل است و کاسه گل شامل 5کاسبرگ سبز رنگ است که در قسمت تحتانی تقریبا به یکدیگر جوش خوردهاند.
تعداد کاسبرگها در برخی از ارقام زراعتی ممکن است بیش از 5عدد باشد.
پرچمها به تعداد 20 عدد یا کمی بیشتر یا کمتر است.
مادگی به تعداد زیاد و به صورت مارپیچی بر روی نهنج قرار گرفته است و در مجموع و همراه با نهنج فرم نسبتا کشیدهای را تشکیل میدهد.
مادگی از فندقههای جدا از یکدیگر که هر کدام دارای تخمدان با شکل راست و کوتاه است، تشکیل شده است.
در هر تخمدان یک تخمک وجود دارد و در واقع بذر به تعداد فندقهها تولید میشود.
گل پس از تلقیح گلبرگها ریزش کرده و نهنج به تدریج رشد میکند و گوشتی شکل میگیرد. میوه به مرور زمان آبدار شده و از حالت اسیدی به قندی تبدیل میشود. اگر لقاح ناقص باشد، تعداد فندقهها محدود است و چه بسا تقارن میوه حفظ نمیشود.
توت فرنگی میوهای نسبتا جدید است که تا 300 - 250 سال قبل به این شکل امروزی وجود نداشت و بیشتر موارد استفاده دارویی داشته است. در قرن چهاردهم در فرانسه توت فرنگیهای وحشی از جنگل به زمین زراعتی منتقل شد و از آن به عنوان یک گیاه اهلی استفاده گردید. در جنگلهای شمال ایران توت فرنگی وحشی بطور فراوان یافت میشود. به نظر میرسد که اولین رقم اصلاح شده در زمان صدارت اتابک اعظم از فرانسه به ایران آمد و به نام اتابکی خوانده شد.
+ نوشته شده در سه شنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۰ ساعت توسط فاطمه حاتمی
